Anne

Nooit saai

Op dit moment is het allesbehalve saai bij ons thuis. Zheng is geopereerd! Na negen behoorlijk intensieve en (emotioneel) slopende dagen kwamen we weer thuis met een jongetje dat veel pijn had en dat nog erg weinig kon… maar hij bleef lachen! Humor is bij ons hèt codewoord om te relativeren en  ‘overleven’, gelukkig is het bij ons eigenlijk nooit saai en valt er genoeg te beleven en lachen.

Zo hoeven we ons thuis op het moment absoluut niet te vervelen. De verzorging van Zheng neemt nu heel wat uurtjes per dag in beslag, naast de zorg voor Su natuurlijk want ook dat gaat door... zuster Klivia is er maar druk mee. We zijn qua verpleegkundige handelingen best al wel wat gewend maar onze skills worden toch telkens weer uitgebreid. Zo worden we sinds 2 weken met de dag handiger in het tunnelen van katheterslangen en ook wondverzorging wordt een specialiteit. Oh ja en moeders heeft inmiddels zelfs al ervaring met het met spoed repareren van een gesneuvelde katheter. Zheng, de bank en de grond waren drijfnat na het sneuvelen van zijn katheter en hij riep verwonderd ‘hey mama ook nat’, tsja ik had het zweet op mijn rug staan haha. Het was even stressen maar goed, het was niet saai...alles beter dan saai!

Zheng gaat zich gelukkig steeds iets beter voelen maar dit brengt ook gelijk gevaren met zich mee… vorige week riep Zheng ‘kijk mama ikke kan cool kunstje!!’ en voor ik het wist lag hij al spartelend te breakdancen op de grond!!! Ik schrok me rot!! Zheng heeft een katheter uit zijn navelstoma en een suprapubis katheter en alhoewel deze met hechtingen en getunneld aan de huid vast zitten en inwendig met een balonnetje leek het me toch niet echt handig om op je buik neer te ploffen.  Naast de schrik moest ik eigenlijk ook wel heel hard lachen om dat enthousiaste spartelende ventje op de grond. Nooit saai met hem!

De dag na het breakdancen sneuvelde de katheter van het navelstoma. Ik had 'm provisorisch gemaakt maar Zheng moest wel even naar het WKZ toe. Nadat de stomaverpleegkundige één en ander had gerepareerd stootte ze een literfles jodium om! Overal lag jodium!!! Op de vloer, op de behandeltafel… het droop zo van de bank af. Het leek net bloed dus ik grapte al dat ik een foto voor het nietsvermoedende thuisfront zou maken… het leek wel een scene uit een CSI serie, het zag er erg luguber uit haha. Ook in het WKZ is het nooit saai ;-)

En dan is Su er natuurlijk ook nog en Su heeft de ziekte van Hirschsprung. Voor Hirschsprung is onze huidige situatie ideaal om toe te slaan!! De regelmaat is er wel maar toch anders, er is spanning en eigenlijk loopt alles gewoon anders dan anders. Dussss denkt de Hirschsprung, als we dan toch zo lekker bezig zijn dan kan ik ook wel gaan opspelen! Su heeft dus weer meer borrelbuiken en buikpijn. Naast Zheng moeten we Su ook goed in de gaten houden. Tsja met Hirschsprung is het überhaupt nooit saai.

Zheng doet op het moment 1 stapje vooruit en 2 stapjes terug, het herstel gaat nog weken duren. Su is ondertussen in gevecht met zijn Hirschsprung. Papa en mama hobbelen maar 'vrolijk' door en doen hun best om zo normaal mogelijk te (over)leven. Sommige dagen zijn voor zowel de jongens als ons zwaar maar toch wordt er elke dag wel gelachen! Als er niet meer gelachen wordt en als het hier saai begint te worden… dan pas ga ik me ècht zorgen maken! Om even wat zekerheid in te bouwen dat het hier voorlopig niet saai gaat worden hebben we afgelopen maandag de zomervakantie geboekt… we gaan kamperen! Succes verzekerd


Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Reacties   

0 #1 interview?Hanneke 01-10-2017 20:49
Dag Anne, ik ben verbonden aan de Vereniging Anusatresie en ik lees altijd met belangstelling wat er bij de Hirschsprung vereniging gebeurt. Ben jij lid van beide? De VA bestaat 30 jaar en ik ben op zoek naar bijzondere ervaringen voor ons magazine. Zou ik jou mogen interviewen over je ervaring met twee (geadopteerde) jongens, waarvan 1 met ARM? Reageer je?
Citeer

Joomla! Foutopsporingsconsole

Sessie

Profielinformatie

Geheugengebruik

Database zoekopdrachten